Cornelis le mair

 

 

Ontmoetingen na Sluitertijd
een ontmoeting met kunstschilder Cornelis le Mair – 16 november  2018

foto’s making of en huis Michel Maat

Met het gerestaureerde VW busje van mijn vriend Michel Maat ben ik onderweg naar Eindhoven.
Ik heb een afspraak met Cornelis le Mair.
Wereldreiziger, kunstverzamelaar, tekenaar, beeldhouwer, binnenhuisarchitect, musicus, instrumentenbouwer, schrijver, maquettebouwer.
Maar bovenal misschien wel de grootste kunstschilder die Nederland momenteel rijk is.
Le Mair werkt in de traditie van de 17de-eeuwse Hollandse meesters.

 

 

We zijn zenuwachtig, niet wetende wie en wat ik dadelijk zal aantreffen.
Deze getalenteerde kunstenaar woont in een boerderij aan de rand van Eindhoven.
Beschermd achter een woud van bomen ligt zijn zelfgecreëerde stilleven.
De tuin vormt een contrast met zijn sprookjesachtige woning, waar hij iedere dag werkt aan portretten, landschappen en stillevens.
Voor de schilder lijkt zijn tuin een buffer te vormen met de buitenwereld.

Voor onze “veiligheid” moet we onze komst vooraf melden. Zodat de twee stoere bewakers van dit landgoed, die achteraf vriendelijke hondjes blijken te zijn, in toom gehouden kunnen worden.
Buiten staat de Meester zelf te wachten voor zijn poort.
Kleiner dan verwacht, maar onmiskenbaar met zijn lange grijze haar heet Cornelis le Mair ons welkom.

Er klinkt een warme en bescheiden stem. Le Mair gaat ons voor door zijn tuin.

Ik loop door een verwilderde tuin met prieeltjes, een loopbrug, bladeren en bomen.
Maar eerst moeten de kippen, geiten nog even gevoerd worden.

 

Daarna betreden Michel en ik nederig het huis van deze grootmeester.
Even voel ik me een pottenkijker. Cornelis le Mair vertelt openhartig over wat zijn werk, zijn huis en alles wat we  te zien krijgen.

Als we zijn huis betreden, kom ik zintuigen te kort. Ik ruik verf, wil vragen stellen, luisteren … maar vooral kijken en alles in me opnemen.

Maar eerst vertellen we Cornelis nogmaals de reden van ons bezoek.
Ik wil een foto van hem maken voor mijn serie” Hollandsche Helden”.
Tevens vraag ik aarzelend of ik een foto van hem zou mogen maken in zijn atelier.
Openhartig zegt hij dat dit geen enkel probleem is!
Verbaasd blijf ik achter. Zo laagdrempelig had ik het niet verwacht …

We lopen door zijn huis …  door de vertrekken van de oude boerderij.
We vallen van de ene verbazing in de andere.

Kleurige en rijk gedecoreerde meubelstukken, muziekinstrumenten van de hand van de meester zelf vormen met de kunstvoorwerpen een geheel.

Door de jaren heen heeft Cornelis le Mair een schat aan kunstwerken en rekwisieten verzameld van zijn vele reizen over de gehele wereld.
Veel reizen maakte hij naar India, getuige zijn voorliefde voor uitbundige kleuren, architectuur en decoratieve kunst.

Het is alsof ik in een tot leven gekomen stilleven van Le Mair zelf ben binnengestapt.
Door hem zelf gedecoreerde nautilusschelpen, kostbaar porselein, aardewerk, schedels, zilver en glaswerk herken ik van zijn schilderijen.

We  starten op de eerste  etage, waar we een foto van deze grootmeester gaan maken tegen een grijs achtergronddoek voor mijn serie “ Hollandsche Helden”.
Zonde eigenlijk, want de ruimte waar we zijn, is zo fotogeniek dat het grijze doek een dissonant is.

Na een paar opnamen hebben we de foto van de schilder.
Op de laptop kijkt hij mee en schoorvoetend geeft hij zijn visie over de foto’s.

Eigenlijk wil hij dat niet. Want ik ben de fotograaf en dus de kunstenaar  …
Daar wil hij zich eigenlijk niet mee bemoeien
Toch overtuig ik hem van het feit dat zijn feed back waardevol is voor mij.
Hij stemt in
Le Mair is tevreden over de gemaakte foto’s.

In zijn werkkamer wacht een schilderij op een schildersezel op het penseel. D
eze man, die voor leeft voor zijn kunst, is heel aardig.
Ik maak een foto in zijn atelier.
Zittend voor zijn meest recente schilderij.
Een voorstelling van een dame.


the making of 


het eindresultaat

Na een aantal uren en thee met een stroopwafel nemen we afscheid en stappen uit het “schilderij”
… een hele bijzondere ontmoeting!